വേനല്ക്കാലത്തെ വേവലാതിയും
മഞ്ഞുകാലത്തെ മരവിപ്പും
എന്റെ ശരീരത്തെ തളര്ത്താത്ത തമ്പുരാന്
ഞാന് ഗ്രഹിച്ചിടാതെ തടവിടുന്നെന് മനസ്സിനെ
ദ്ര്യഷ്ടികൊണ്ട് ഞാന് ആരാധിക്കുന്നതെല്ലാം
മനസ്സുകൊണ്ട് ഞാന് സ്വീകരിച്ചിതില്ലിതോ?
അദര്ശനീയനായി വരുന്ന തമ്പുരാന്
കരങ്ങള് നീട്ടി തരുന്നു മുന്നില്
മനസ്സിലുള്ളതെല്ലാം പറയാത്ത മനുഷ്യന്
മനസ്സിലാകാതെ പോയ തമ്പുരാനെ
മനക്കോട്ട കെട്ടുന്ന ഭൂമിയില്
തളച്ചിടാനായി ഒരുമ്പിടുന്നു.
മനസ്സിലായ വൈദികര് തമ്പുരാനെ-
ദേവാലയത്തില് തളച്ചിടുന്നു
മനുഷ്യര്ക്ക് മുന്നില് തളച്ചിടുന്നു
മനസ്സിലുള്ള കോട്ടകെട്ടാന്.
പാപ്പിച്ചി വല്യപ്പന്
No comments:
Post a Comment